Rok met petticoat - een gedicht

Het was qua gedichten best wel een vruchtbare dag vandaag. Vanochtend een leuke fifties rok aangetrokken omdat ik er zin in had, kreeg in de stad veel bekijks en dat resulteerde in dit:


Ik loop in de stad
In een rok met petticoat
En een jasje helderrood
Bewondering op mijn pad

Waarderende blikken krijg ik
Mensen groeten mij en kijken me na
Waar ik vandaag ook ga of sta
Ik voel hun bewonderende blik

Vandaag voel ik me mooi
Vandaag ben ik van goede zin
Zo gekleed in fifties tooi
Voel ik me net een koningin

Fan-fifties-tastisch!

Ik ben nogal een fan van de fifties-mode.
Vast lezers weten dat inmiddels wel want ik heb daar al eerder over geschreven. En uiteraard heb ik bij mijn allereerste fotoshoot ooit - afgelopen maart - ook voor de fifties-stijl gekozen. Maar dan wel voor petticoats, geen pencil-dresses.

Vanochtend kreeg ik er ineens zomaar heel erg zin in. In een petticoat. Met een mooie rode jurk met witte polkadots er op. Hij bestaat uit een cirkelrok met een haltertopje. Vandaag ben ik vrij dus kan ik onder dat haltertopje heel stiekem lekker geen behaatje aantrekken, en jarretelkousen dragen in plaats van van die saaie panties. Om die onzedige lingerie te compenseren doe ik een braaf langmouwig vestje over de jurk. Wit natuurlijk, want dat is leuk bij die witte polkadots. Kan ook wel, dat vestje, want het is best frisjes, ondanks dat de zomer met rasse schreden naderbij komt. Voor buiten komt er nog een kort wit zomerjasje over dat ik terugvond en dat nog (of weer) blijkt te passen. Witte schoenen, wit lts-tasje en oorbellen+ketting van parels maken de zaak compleet.

Op straat kijken mensen mij beduidend meer na dan normaal.
Ze zijn het kennelijk niet gewend dat iemand er in jaren-vijftig-stijl bijloopt, maar mooi vindt iedereen het wel want volkomen vreemde mensen roepen mij complimentjes toe, "wat zie je er fan-tas-tisch uit!" en kijken me na. Vooral de mannen, al kan het natuurlijk zijn dat dat ook komt omdat ik vandaag stiekem geen behaatje draag (maar ach, hoe zichtbaar is dat nu onder die jas). En al die mooie reacties maken dat mijn goede stemming alleen maar beter wordt.

Sommige vrouwen betrap ik op een jaloerse blik.
Voor hen heb ik maar een antwoord: trek ook eens wat leuks aan! Verruil die eeuwige spijkerbroek ook eens voor een leuke jurk of rok!

Ciao,
Ingrid

PS: Hier heb ik de beschreven kleding gekocht:
Jurk te koop op http://www.topvintage.nl
Plussize jarretelkousen te koop op http://www.evaly.nl
Jarretelgordel van http://www.mioki-lingerie.nl/

Fotoshoot update

Een poosje geleden schreef ik dat er plannen waren voor een fotoshoot. Met mij als model, en dan in jaren-vijftig-stijl met zo'n heeeeeeeele moooooooooie wijijijijijde petticoat en alles. En dat ik viereneenhalf jaar geleden in Rome met een hele aardige meneer had samengewerkt die toen al amateurfotograaf was en zich tegenwoordig op modellenfotografie toelegt.

In mijn stukjes is het op dit front alweer bijna twee maanden stil, dus hoe is het eigenlijk nu met die plannen?

We hebben in die twee maanden niet stilgezeten. We hebben samen over de chat over de details van de shoot zitten praten, bijvoorbeeld over hoe ik dan zou moeten poseren om het echt jaren-vijftig te laten lijken en over achtergrond/decor. We hebben op internet gezocht naar foto's uit die tijd om te zien hoe dames toen op de foto stonden. En we hebben gekeken naar geschikte lokaties, met een interieur dat bij het thema past. En wanneer het dan zou kunnen. Zulk soort dingen. En beslissingen daarover hebben we ook genomen.

En inmiddels zijn we zover dat we Yankee Doodle hebben uitgekozen, die in Hoogkerk dus. We hebben contact opgenomen met Yankee Doodle om te vragen of het mag, en nu zijn we zover dat het eind maart gaat gebeuren!

En dan ga ik het echt meemaken!! Ik heb er superveel zin in en hoop nu dus met grote hopen dat er geen kink in de kabel komt die niet op te lossen is!

Ciao,
Ingrid.

Fotoshoot?

Door een stomme fout mijnerzijds was ik heel de tekst van dit stukje kwijt, hieronder uit het hoofd opnieuw opgeschreven. Excuses!

Vier jaar geleden ben ik in Rome geweest. Nou ja, eigenlijk is dat alweer viereneenhalf jaar geleden. De reisverslagen staan nog steeds online voor de geïnteresseerden (onder Me -> Reisverslagen Rome). In Rome heb ik een aantal leuke mensen leren kennen, en met een aantal van hen heb ik nog steeds contact via facebook en linkedin enzo. Een van die mensen is amateurfotograaf, al jaren. Op flickr heeft hij een portfolio ( http://www.flickr.com/people/fspaan/ ) waar erg mooie foto's op staan. Ik volg die flickr-pagina, want ik heb zelf ook fotografie als hobby en kan dus veel leren van zijn foto's. De laatste tijd legt hij zich steeds meer toe op modellenfotografie en ook dat zijn erg mooie foto's.

Laatst spraken we elkaar via facebookchat, en in de loop van het gesprek vertelde ik eerlijk dat het al jaren een droom van me is om een keer zo'n heuse fotoshoot mee te maken. Met visagie en alles erbij, om de ervaring zo echt mogelijk te maken. En ook vertelde ik dat ik dan graag in jaren-vijftig-stijl op de foto zou willen. Hij was meteen enthousiast en vroeg naar details over kleding en assecoires en ging meteen op zoek naar foto's uit die periode om te kijken hoe dames poseerden en ook ging hij direct nadenken over een fifies-locatie voor de shoot. Het gebeuren zou dan ergens in februari of maart moeten plaatsvinden. Het lijkt me helemaal geweldig om eens mee te mogen maken! Later vertelde ik het aan mijn kapster - die ook erg gecharmeerd is van die fifties-stijl - en zij dacht meteen mee over locaties, en ze kwam ook met het idee om met die foto's naar een modellenbureau te gaan, iets waar ik nog geen seconde over had nagedacht. Het leek me wel direct een goed idee, want "Nee heb je en Ja kun je krijgen" en "Niet geschoten is altijd mis" zeggen de spreekwoorden. Dus nu kan ik bijna niet wachten tot het zover is, een heuse fotoshoot! Ciao,Ingrid.

Petticoats

Ik heb wat met de jaren vijftig van de twintigste eeuw. Ook wel wat met 60 en 70 en 80, maar heel duidelijk met vijftig. Ondanks dat ik toen nog lang niet geboren was.

Ik vind bijvoorbeeld de muziek uit die periode leuk, zo van die echte Rock ‘n Roll van Elvis of The Beatles of (tegenwoordig Sir) Cliff Richard. Met van die schattig onschuldige songteksten als "I wanna hold your hand". Bij het horen van zo’n tekst denk ik onwillekeuring bij mezelf: "ach gossie wat lief, hij wil haar handje vasthouden....". En als ik niet zo zwaar zou zijn, zou ik ook graag wat Rock en Roll willen leren dansen met van die kekke acrobatische moves erin.
Ik vind ook de auto’s uit die periode eigenlijk wel wat hebben - ik weet het, helemaal fout maar toch - en dan vooral de amerikaanse (Caddie Eldorado anyone?) natuurlijk. Stiekem hoop ik nog steeds dat ze die in Amerika weer gaan maken, maar dan van een of andere magische nieuwe kunststof zodat zo’n auto ineens nog maar 1000kg ofzo weegt en 1:40 loopt ofzo omdat ze er een brandstofcel ingestopt hebben in plaats van een ouderwetse verbrandingsmotor. En dat ze dan ook nog zo betaalbaar zijn dat ik me er eentje kan veroorloven.

Maar het meest verguld ben ik van de kleding die de mensen in die periode droegen en van de make-up die dames droegen. Heren waren nog heren en dames waren nog dames. En dames droegen nette hoeden en keurige nette handschoentjes en Vooral Rokken, van die heeeeeele mooie wijde met een petticoat er onder. Helemaal Super! En dan zo een mooi kapsel en van die mooie fel-rode lippestift die je op posters enzo uit die periode nog wel ziet. Zo een pencil-dress vind ik ook wel heel mooi, maar een petticoat met een wijijijijijijijijijijijide rok er over vind ik het mooist. Mooi om te zien (want wijd dus mijn extreem brede heupen vallen niet zo op :) ) en sinds ik zelf petticoats draag heb ik ook ontdekt dat het mooi en vrouwelijk voelt om te dragen, zo die rokken om je benen heen voelen zwieren, niet te vergelijken met de spijkerbroeken en -rokken die momenteel het straatbeeld domineren. En ja: ik draag dus zelf ook wijde rokken met petticoats als dat even kan, dus zodra de sneeuw en de kou weer weg is uit het land kun je mij weer in zo’n ding zien flaneren. Heerlijk mooi en vrouwelijk en sexy voelt dat!

Jaren en jaren hoopte ik dat petticoats eindelijk weer in de mode zouden komen, zodat ik er eentje zou kunnen kopen en die dan zou kunnen dragen en eindelijk zeker zou weten of het echt zo mooi zou voelen als het me toeleek. Stiekem ieder seizoen speurde ik verwoed de straten en winkels af op zoek naar een signaal dat de wijde rokken weer mode zouden worden. En ieder jaar weer werd ik teleurgesteld: geen wijde rokken, geen petticoats.

Maar tegenwoordig hebben we internet.
En webwinkels.

Dus toen ik na jaren en jaren echt helemaal zat was van wachten, heb ik een webwinkel opgezocht waar ze die dingen gewoon verkochten. Voor Rock ‘n Roll dansscholen enzo. Dus heb ik via zo een webwinkel van die dingen besteld, en met wat tijd en een paar flinke lappen stof van de lapjesmarkt een paar cirkelrokken gemaakt voor over de petticoats. Cirkelrokken natuurlijk, want die zijn simpel, dat krijg ik nog wel fatsoenlijk in elkaar gezet.(nu weet U dus gelijk dat ik helaas niet zo’n held ben met naald en draad en op dat vlak slechts beschik over enige basisvaardigheden). En als het weer het toelaat draag ik die graag. Nu dus even niet helaas, met al die sneeuw en ijs buiten is dat toch net te koud en de bijbehorende pumps zijn ook niet erg verstandig als Koning Winter ineens een schaatsbaan voor je deur heeft neergelegd, maar zodra de LenteFee weer in het land is ga ik weer de rokken opzoeken.
Maar ik moet zelf rokken maken over die petticoats en jasjes bij die rokken en dat soort dingen. Moeilijk, en niet alleen omdat ik daar niet zo goed in ben maar ook omdat ik daar niet zo heel denderend veel tijd voor heb. Het zou best aardig zijn als ik zomaar in de stad een winkel binnen zou lopen en zo een mooie rok zomaar ineens in het rek zou zien hangen op zaterdagmiddag. Maar zover is het nog niet, daarvoor moet ik kennelijk nog steeds geduld hebben. Dus was het een echte opsteker dat ik afgelopen week in een winkel ineens een tweetal *Petticoats* in het rek zag hangen! Niet van die mooie superwijde als die van mij en er hingen ook helemaal geen bijpassende rokken, maar toch, het is een begin! Zomaar een heuse petticoat ergens in een heel gewone winkel in een rek.

En nu maar hopen dat ik de wijde rokken straks ook in de winkel kan terugvinden.
Ik kijk er nu al naar uit.

Ciao,
Ingrid.