Weggeweest

Weggeweest ben ik.
Heel lang.

Overspannen. De officiële diagnose luidde "bore-out". Ik moest eerst googlen om uit te vinden wat dat was. Internet leerde me dat dat is dat je overspannen wordt door te weinig uitdaging in je leven. Dat was nieuws voor mij; ik wist niet dat dat kon.
De bedrijfsmaatschappelijk werkster was van mening dat ik in mijn pubertijd ben aangeland. Een beetje laat, maar beter laat dan helemaal nooit. De bedrijfsarts noemde het liever "mid-life-crisis" (mijn reactie daarop: Ew!). Hoe je het ook noemt, in elk geval kwam ik pardoes in een periode terecht van noodgedwongen stilstaan bij jezelf, bij wie je bent, bij accepteren van jezelf, je lichaam en je karakter. Van verandering.

Overspannen zijn doet rare dingen met je lichaam. Toen ik anderhalve maand ofzo overspannen was, kreeg ik een presentatie onder ogen met een opsomming van dingen waaraan je kunt merken dat je de verkeerde kant opgaat. De klachten in kwestie kwamen me allemaal eigenlijk wel bekend voor. Spijsverteringsklachten: check. Niet-meer-kunnen-ontspannen-klachten: check. Hartkloppingen: check. Regelmatig hoofdpijn: check. Regelmatig rugpijn: check. Rsi: check. En zo nog een paar dingen. Als ik dat allemaal nou een jaar eerder geweten had, zou dat heel leuk zijn geweest. Dan had ik misschien samen met mijn baas iets kunnen doen om het tij te keren. Kan nu ook nog wel, en gebeurt nu ook nog wel, maar goed.
De presentatie heb ik direct doorgemaild aan een paar collega's waarvan ik weet dat die nogal eens met stress te kampen hebben. Wie weet hebben zij er nog wat aan, voorkomen is beter dan genezen tenslotte.

Want dat beter worden duurt wel heel erg lang hoor!

Echt beter ben ik nog niet, maar het gaat wel langzamerhand de goede kant op. Zover de goede kant op, dat ik denk wel weer te kunnen gaan bloggen. En dus weer terug ben van heel lang weggeweest.

Intussen gaan de veranderingen door. De Ingrid 1.0 wordt geüpgradet naar Ingrid 2.0 zogezegd. Dat gaat niet zonder slag of stoot en beslist niet zonder huil- en driftbuien, maar de Ingrid 2.0 die tevoorschijn aan het komen is, die mag ik wel. Ik houd van haar.

Oh wacht, Ingrid 2.0, dat ben ik.
Ik hou van mezelf!!

Heb ik toch maar mooi iets super-nuttigs geleerd de afgelopen periode.

Ciao,
Ingrid.

Miss Piggy

Ergens in mijn herinnering zwerft een televisieprogramma met Reinout Oerlemans als presentator. Het was een terugkerend programma dat de top-zoveel van dit of dat behandelde. En toen kwam er een aflevering waarin de top-zoveel van mooiste en aantrekkelijkste (of iets dergelijks) vrouwen behandeld werd. Ik weet niet meer wie er verder in die top stonden, maar wat me wel bijgebleven is, is dat op de vijfde of vierde plek niemand minder stond dan Miss Piggy.

Ja, inderdaad, dat vrouwelijke, blonde karate-varken uit The Muppet Show.

Gisteravond zat ik op youtube te kijken naar een trailer van een videoclip die de Muppets aan het maken zijn met Ok Go, en daarin was zij uiteraard ook weer te bewonderen. Die clip van de muppets deed me doorklikken naar hun webby-winnende versie van Bohemian Rhapsody en daar was ze weer, aan het eind als de ultieme uitsmijter: Miss Piggy. Je kunt gewoon niet om haar heen, daar zorgt ze wel voor. Ook moest ik weer erg lachen om wat ze aan het eind zingt. De echte tekst gaat daar van: "nothing really matters...anyone can see...nothing really matters...to me". Maar zij maakt er dit van: "nothing really matters...anyone can see...nothing really matters...BUT MOI!". Hoezo een overdosis zelfvertrouwen? Wel echt weer iets voor haar, om zoiets te zingen in plaats van de echte tekst.

Terugkerend naar dat televisieprogramma viel ze ten opzichte van de andere vrouwen wel wat uit de toon. Die andere vrouwen waren echte mensen, en slank en zo. Miss Piggy is een varken, en fictief, want een pop met een acteur er achter die de stem doet en de pop bedient. Een mannelijk acteur zelfs, zo heb ik me laten vertellen. Ze vindt zichzelf de geweldigste persoon op aarde en schopt met een flinke karate-trap iedereen het ziekenhuis in die er anders over denkt en dat durft te zeggen. Ze is heel zelfstandig, verdient haar eigen inkomen, zelfs in de eerste Muppet Movie al - daar werkt ze als fotomodel - , laat beslist niet over zich heen lopen en kan zich af en toe als een ontzettende bitch gedragen. 

En toch...

En toch vind ik Miss Piggy helemaal geweldig! Omdat zij vindt dat ze er zijn mag en dat niet onder stoelen of banken steekt. Omdat zij niet over zich heen laat lopen maar van zich afslaat, zij het iets te letterlijk. Ze is een sterke, weerbare vrouw die zich niet schaamt om zichzelf te zijn, en die er in slaagt om (relatief) mooi en aantrekkelijk te zijn. Ondanks dat ze een varken is, maakt ze van haar uiterlijk wat er van te maken valt en stond ze zomaar op die vijfde of vierde plek in dat televisieprogramma.  

Go Miss Piggy!

Ciao,

Ingrid.

Jarretelkousen, hold-ups of panties - deel 2

Vorige keer hebben we het gehad over de voor- en nadelen van panties. Maar naast panties kun je onder een rok natuurlijk ook kiezen voor hold-ups of jarretelkousen. Nu is het verschil tussen hold-ups en jarretelkousen minder dan tussen die twee en panties, dus zal ik ze in dit blog samen behandelen.
Het eerste en duidelijkste punt valt je direct op als je op zoek gaat naar kousen. Ze zijn niet zo alom verkrijgbaar als panties. Als je een reguliere maat hebt, zeg maar tot en met maat 44 ongeveer, dan kun je meestal wel terecht bij een V&D of zo. Als je een grotere maat hebt moet je goed zoeken. Want er zijn erg weinig winkels die kousen hebben in grotere maten, zelf ken ik er een, een webwinkel op evaly.nl. En bij een webwinkel zit je met bezorgkosten en moet je thuis zien te zijn voor de postbode. Die altijd op een moment komt dat jij op je werk bent of zo. Maar goed, een winkel is beter dan helemaal niks natuurlijk.
Daarnaast zijn kousen, zowel hold-ups als jarretel, duurder dan een paar panties bij de Zeeman. Dat moet je maar net kunnen en willen betalen. Tegenover de hogere prijs staat, tenminste bij de kousen die ik zelf altijd draag, dan wel weer een betere kwaliteit weefsel. Mijn kousen hebben al een hoop rare dingen doorstaan maar er zitten nog steeds geen ladders in. En ik heb ze toch al bijna een jaar en draag ze regelmatig.

Het grote voordeel van kousen, zo vind ik, is dat het sexy en aantrekkelijk voelt. Nou is dat natuurlijk wel heel persoonlijk en anderen zullen dit anders voelen. Maar zo iets sexy's dragen geeft een andere uitstraling dan als je een spijkerbroek of iets dergelijks draagt, en door die andere uitstraling heb je een ander effect op de mensen om je heen. En je omgeving reageert anders.

De keus is voor mij duidelijk: ik prefereer kousen. En dan jarretelkousen, omdat hold-ups bij mij meestal niet zo goed hold-uppen, maar in plaats daarvan afzakken. De hogere prijs en de moeilijkere verkrijgbaarheid van zowel kousen als degelijke gordeltjes neem ik voor lief, het mooie en sexy gevoel dat kousen me geven compenseren de nadelen ruimschoots.

Wat is uw keuze?

Ciao,
Ingrid.

Jarretelkousen, hold-ups of panties? - Deel 1

Elke vrouw die op het punt staat een rok aan te trekken wordt met deze vraag geconfronteerd. Trek je panties aan, hold-up-kousen of jarretelkousen? Ik ga er hierbij even van uit dat je niet de huidige trend volgt van een legging aantrekken onder je rok, die trend vind ik niet zo mooi. Ik hoop nog steeds met grote hopen dat die uitsterft, want erg elegant en dames-achtig vind ik zo een legging niet. Ook niet onder een rok, ondanks dat ik - op straat rondkijkend - duidelijk in de minderheid ben met die mening.

Dus is het nu kiezen tussen panties, hold-ups en jarretelkousen.

Het voordeel van panties is dat ze makkelijk aan- en uit te trekken zijn. Geen gepriegel met van die prutserige clipjes die steeds losgaan, geen hold-ups die afzakken in plaats van te hold-uppen. En panties zijn relatief goedkoop, vooral als je ze kunt kopen bij Wibra of Zeeman (want ze moeten wel je maat hebben natuurlijk).
Maar zitten ze ook lekker? Als je een gewone maat hebt, dus ergens tussen de 40 en de 46, dan zullen ze denk ik wel goed zitten. En als je een kleine maat hebt, dus zeg maar alles onder de 40, dan zullen ze ook wel goed zitten. De wereld is ingericht op te dun zijn tenslotte, dus voor vrouwen die mooi slank of zelfs te dun zijn is voldoende keus qua panties. Mochten ze iets te strak zitten rond de bovenbenen dan kun je ze een maatje groter kopen. Sexy zijn panties natuurlijk niet, maar een gewoon paar panties kost nog geen twee euro en je portemonnee vindt dat wel erg leuk :)

Voor Rubensdames - ongeveer maat 48 en groter - ligt dat al weer wat anders. Als je als Rubensdame een appelfiguur hebt kun je redelijk goed uit de voeten met een paar panties van bijvoorbeeld Ulla Popken, al ben je dan niet zo goedkoop uit als bij de Zeeman. Maar als je, zoals ik, gezegend bent met een peerfiguur en dus vooral de heupen, billen en bovenbenen je forse punten zijn, dan zitten panties niet lekker. Want zelfs de grootste van de grootste maten zit veel te strak om je bovenbenen. En het gevoel dat je bovenbenen zowat in twee geknepen worden, is niet erg prettig. Panties zijn dus niet altijd een fijne optie als je Rubensdame bent.

Volgende keer: maar hoe zit het dan met jarretelkousen en hold-ups?

Ciao,
Ingrid.

Smakelijk tandenstokeren

Samen uit eten gaan is meestal toch wel erg gezellig. Maar aan het eind van de maaltijd staan er bij veel restaurants dan ineens tandenstokers op tafel, gebroederlijk naast de pepermuntjes. Meestal zijn het tandenstokers die mijn tandarts altijd fanatiek afraadt, want slechte kwaliteit. Toch denken veel mensen in mijn omgeving dat ze ze gebruiken moeten "want ze staan er toch niet voor niks?". Maar ze weten dan niet hoe ze ze gebruiken moeten en voordat je het weet zit je tegen iemand's amalgaamvullingen aan te kijken terwijl hij of zij restjes vlees tussen de tanden wegpulkt.

Sja.
Eigenlijk vind ik dat een heel onsmakelijk gezicht.

En het hoeft helemaal niet zo onsmakelijk er uit te zien.
Allereerst is daar de vraag of dat wel nodig is, zo uitgebreid in je mond zitten roeren na elke maaltijd. Vraag eens na bij je tandarts of mondhygiënist wat voor jou het beste is. Mijn tandarts zegt dat tandenstokeren hoogstens één keer per dag moet, en dan bij voorkeur op een vast tijdstip zodat het in je dagelijke routine gaat zitten. En dan met - in zijn ogen - fatsoenlijke tandenstokers, of floss, en niet met die plastic rommel die je in een restaurant vaak voorgezet krijgt.

En als je toch per sé wilt stokeren, trek jezelf dan even terug op het toilet of in een badkamer ofzo. Ergens waar je privacy hebt en anderen niet tot last bent. Als dat niet kan, houd dan alsjeblieft je hand voor je mond zodat ik niet naar jouw etensresten hoef te kijken terwijl ik nog zit te eten.
Want dat doet mij de etenslust danig vergaan.

Ciao,
Ingrid.

Drakenjurk

Soms heb je van die nachten dat je verbeelding je door de diepste dalen voert van nachtmerries en soms voert je verbeelding je 's nachts over de hoogste toppen van heerlijke dromen. Van die dromen die overdag bij je blijven en die heel de dag een glimlach op je gezicht toveren.

Zo'n droom had ik vannacht.

Ik droomde dat ik een draak was.
Een hele mooie chinese geluksdraak, met goudkleurige schubben en witte stekels op de nek en rug, vanaf mijn kop helemaal tot het puntje van mijn staart. En een sterke nek en grote gouden vleugels, van die vleermuisachtige, en grote ivoren tanden en ogen die wel van barnsteen gemaakt leken. Ik droomde dat ik mijn spiegelbeeld bewonderde in een meer terwijl bewoners van de stadjes en dorpjes in de buurt om me heen zwermden om mij eventjes aan te mogen raken - mij aanraken bracht ze geluk. Als ze te opdringerig werden, brulde ik gewoon even, of spuwde ik wat vuur in de lucht. Dat schrok ze genoeg af om respectvol te blijven.

Ik droomde dat ik vloog.
Hoog in de lucht, met salto's en loopings en zinderende duikvluchten.
En dat kon ik als draak net zo makkelijk als ademhalen. Ik keek naar beneden en zag een lappendeken van akkers met daartussen boerderijen zo klein als huisjes bij een speelgoedtreinbaantje op N-formaat. Ik ging op jacht en maakte een duikvlucht en strekte mijn poten met gevaarlijke klauwen om een hert te vangen dat zo dom was in zijn eentje op pad te gaan.
Ik was volkomen vrij.

Ik droomde dat ik een draak was, machtig, gevreesd, bewonderd en geliefd.
Ik heb fantastisch gedroomd.

En nu blijft het beeld hangen van een rode jurk met daarop de slingerende contouren van een gouden draak. Ik weet al precies hoe hij er uit zou moeten zien. Ik moest dat ontwerp maar eens gaan tekenen, voor het geval ik ooit iemand tegenkom die weet hoe je gouden draken op rode jurken moet maken.

Ciao,
Ingrid.

Fan-fifties-tastisch!

Ik ben nogal een fan van de fifties-mode.
Vast lezers weten dat inmiddels wel want ik heb daar al eerder over geschreven. En uiteraard heb ik bij mijn allereerste fotoshoot ooit - afgelopen maart - ook voor de fifties-stijl gekozen. Maar dan wel voor petticoats, geen pencil-dresses.

Vanochtend kreeg ik er ineens zomaar heel erg zin in. In een petticoat. Met een mooie rode jurk met witte polkadots er op. Hij bestaat uit een cirkelrok met een haltertopje. Vandaag ben ik vrij dus kan ik onder dat haltertopje heel stiekem lekker geen behaatje aantrekken, en jarretelkousen dragen in plaats van van die saaie panties. Om die onzedige lingerie te compenseren doe ik een braaf langmouwig vestje over de jurk. Wit natuurlijk, want dat is leuk bij die witte polkadots. Kan ook wel, dat vestje, want het is best frisjes, ondanks dat de zomer met rasse schreden naderbij komt. Voor buiten komt er nog een kort wit zomerjasje over dat ik terugvond en dat nog (of weer) blijkt te passen. Witte schoenen, wit lts-tasje en oorbellen+ketting van parels maken de zaak compleet.

Op straat kijken mensen mij beduidend meer na dan normaal.
Ze zijn het kennelijk niet gewend dat iemand er in jaren-vijftig-stijl bijloopt, maar mooi vindt iedereen het wel want volkomen vreemde mensen roepen mij complimentjes toe, "wat zie je er fan-tas-tisch uit!" en kijken me na. Vooral de mannen, al kan het natuurlijk zijn dat dat ook komt omdat ik vandaag stiekem geen behaatje draag (maar ach, hoe zichtbaar is dat nu onder die jas). En al die mooie reacties maken dat mijn goede stemming alleen maar beter wordt.

Sommige vrouwen betrap ik op een jaloerse blik.
Voor hen heb ik maar een antwoord: trek ook eens wat leuks aan! Verruil die eeuwige spijkerbroek ook eens voor een leuke jurk of rok!

Ciao,
Ingrid

PS: Hier heb ik de beschreven kleding gekocht:
Jurk te koop op http://www.topvintage.nl
Plussize jarretelkousen te koop op http://www.evaly.nl
Jarretelgordel van http://www.mioki-lingerie.nl/